شبي سرمه اي

ماهي نقره اي

و زني تنها

نشسته بر پله خیال

روزهای رفته را

غمگینانه

زیبا زمزمه می کند

و در سوگواری فاصله ها

گیسوان پریشان خویش را

از نوازش مهتاب

 پرمی کند