میروم تا مرز آینه
آنسوی کوی تردید و گله،
بر سکوی پرواز می ایستم،
و رویای ستارگان در دستم . . .
+ به قلم نونوش در چهارشنبه 2 خرداد1386
...مجنون آبي...
هوای احساسم عجیب ابری است
" دری هستم که میتوانست به آسمان باز شود، اگر لولايش به زمين چفت نبود."